Μετάφραση εξ ακοής Mrs. Tsigatos GTRD-Movies Συγχρονισμός: Αρίσταρχος
ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Δε με ξύπνησες.
-Κοιμόσουν. -Μ'άφησες να κοιμάμαι γιατί
δεν τόλμαγες να πάρεις πρωινό μαζί μου.
Σου έβρασα αυγό, βλέπεις; Δε θα σου έβραζα αυγό αν δεν ήθελα να σε δω.
Τσάι ή καφέ;
Έμεινε ποτέ καμμιά γυναίκα αρκετά ώστε να μάθει τι στο διάολο γίνεται στο μυαλό σου;
Τι κάνεις απόψε;
Θα δω την κόρη μου.
Την κόρη σου; Δεν μου μίλησες γι'αυτή.
Ναι;
Ήταν στο εξωτερικό για ένα χρόνο.
Είπες τσάι;
Φεύγω!
Να περάσεις καλά με την κόρη σου.
Εισητήρια παρακαλώ.
Εισητήρια!
Εισητήρια.
Εισητήρια παρακαλώ.
ΝΕΟΥΣΤΑΝΤ ΔΥΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Εσύ!
Τα πόδια σου. Τα πόδια σου.
Εσύ, μικρέ.
Σήκω, σήκω.
Όλα είναι εντάξει.
Πού μένεις;
Σταμάτα εδώ.
Θα είμαι εντάξει. Ευχαριστώ.
Αντίο.
Πρόσεχε τον εαυτό σου.
Ανησυχώ γι'αυτόν. Έδειχνε άσχημα.
-Το παιδί λέει ότι δεν χρειάζεται γιατρό. -Χρειάζεται.
-Δεν χρειάζομαι γιατρό. -Ωραία.
Πήτερ!
Δεν πρόκειται να διαφωνήσουμε γι'αυτό.
Θυμησέ μου, πόσο χρονών είναι;
Ο Μάικλ είναι 15.
Οστρακιά.
Θα είσαι στο κρεβάτι για αρκετούς μήνες τουλάχιστον.
Πλήρης απομόνωση.
Έμιλυ, φύγε μακριά.
Έμιλυ!
Πώς νοιώθεις;
Καλύτερα. Ήθελα να σου πω,
τη μέρα που αρρώστησα, μια γυναίκα με βοήθησε.
Σε βοήθησε;
Ναι, με έφερε σπίτι.
Έχεις τη διεύθυνσή της;
-Ναι; -Ναι.
Σου έφερα αυτά τα λουλούδια, για να πω ευχαριστώ.
’στα εκεί πέρα, στο νεροχύτη.
Θα ερχόμουν νωρίτερα αλλά ήμουν στο κρεβάτι για 3 μήνες.
-Δείχνεις καλύτερα τώρα. -Ναι. Ευχαριστώ.
-Πάντα ήσουν αδύναμος; -Όχι. Δεν έχω αρρωστήσει ξανά.
Ήταν απίστευτα βαρετό. Δεν είχα τίποτε να κάνω.
Δεν με ένοιαζε ούτε να διαβάσω.
Ευχαριστώ και πάλι.
Περίμενε. Θα περπατήσω μαζί σου. Πρέπει να πάω στη δουλειά.
Περίμενε στο διάδρομο ενόσω αλλάζω.
Έχω άλλους 2 κουβάδες κάτω. Γέμισέ τους και φέρε τους πάνω.
Δείχνεις γελοίος. Κοιτάξου, μικρέ.
Δεν μπορείς να πας σπίτι έτσι.
Βγάλε τα ρούχα σου. Θα σου ετοιμάσω το μπάνιο.
Πάντα κάνεις μπάνιο με το παντελόνι;
Εντάξει, δε θα κοιτάξω.
Θα σου φέρω πετσέτα.
Ώστε γι'αυτό γύρισες.
Είσαι τόσο όμορφη.
Για τι πράγμα μιλάς;
Κοίταξέ με μικρέ.
Αργά. Αργά.
Αναστάτωσες τη μητέρα σου.
Πόσες φορές; Είπα συγγνώμη!
-Τη φόβισες. -Χάθηκα, αυτό είναι όλο.
Γι'αυτό άργησα. Μπορώ να έχω κι άλλο;
Πώς μπορεί κάποιος να χαθεί στην ίδια του την πόλη;
Ήθελα να πάω στο κάστρο και κατέληξα στο Μπότσερι.
-Είναι σε αντίθετες κατευθύνσεις. -Δεν είναι δική σου δουλειά.
Λέει ψέμματα.
Δεν λέει ψέμματα. Ο Μάικλ δε λέει ποτέ ψέμματα.
Μπαμπά, το αποφάσισα. Θέλω να επιστρέψω στο σχολείο αύριο.
Ο γιατρός είπε ότι χρειάζεσαι ακόμα 3 εβδομάδες.
Θα πάω.
-Έτσι; -Ακριβώς.
Όχι τόσο γρήγορα.
Όλα είναι εντάξει. Κάντο ξανά.
Πώς σε λένε;
-Τι; -Το όνομά σου.
Γιατί θέλεις να μάθεις;
Έχω έρθει εδώ 3 φορές.
Θέλω να μάθω το όνομά σου. Πού είναι το κακό;
Πουθενά, μικρέ. Δεν υπάρχει τίποτε κακό.
Με λένε Χάννα.
Είσαι πολύ καχύποπτη.
-Ποιό είναι το δικό σου μικρέ; -Μάικλ.
Μάικλ;
Ώστε είμαι με έναν Μάικλ.
Χάννα.
Η έννοια της μυστικότητας είναι κεντρικό θέμα στη Δυτική Λογοτεχνία.
Μπορεί να πει κανείς ότι η όλη ιδέα του ήρωα
καθορίζεται από ανθρώπους που φυλούν συγκεκριμένες πληροφορίες.
Οι οποίοι, για διάφορους λόγους,
μερικές φορές διεστραμμένους, μερικές φορές ευγενικούς,
είναι αποφασισμένοι να μην τις αποκαλύψουν.
Δεν μου έχεις πει τι σπουδάζεις.
Τι σπουδάζω;
Στο σχολείο.
Μαθαίνεις γλώσσες;
Ναι.
Τι γλώσσες;
Λατινικά.
Πες κάτι στα λατινικά.
Είναι υπέροχο.
Θέλεις ελληνικά;
Είναι υπέροχο.
Πώς το λες;
Πώς το ξέρεις, όταν δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει;
Τι μελετάς στα γερμανικά;
Μελετώ ένα θεατρικό έργο.
Το έχεις ακουστά;
Μπορείς να το διαβάσεις.
Προτιμώ να σε ακούω.
Εντάξει.
Πράξη πρώτη, σκηνή πρώτη.
Τοποθεσία: ένα από τα δωμάτια του πρίγκιπα.
Ο Πρίγκηπας.
Φαίνεται πολύ καλό.
Συνέχισε.
Παράπονα. Τίποτε άλλο από παράπονα.
Για όνομα του Θεού, δεν υπάρχει τίποτε άλλο στη ζωή από τη δουλειά;
Απλά φαντάσου, οι άνθρωποι πραγματικά μας ζηλεύουν.
Είσαι καλός σ'αυτό, έτσι;
Καλός σε τι;
Στο διάβασμα.
Ποιό είναι το αστείο;
Δεν πίστευα ότι είμαι καλός σε κάτι.
Τι κάνεις; Τι είναι αυτό;
Γιατί συμπεριφέρθηκες σαν να μη με ήξερες;
Εσύ δεν ήθελες να με ξέρεις. Το έβλεπες ότι ήμουν στο πρώτο βαγόνι.
-Γιατί λοιπόν κάθησες στο δεύτερο; -Τι νόμιζες πως έκανα;
-Γιατί στο καλό νόμισες ότι ήμουν εκεί; -Πού να ξέρω;
Δούλευα. Χρειάζομαι ένα μπάνιο.
Και θέλω να είμαι μόνη μου. Μπορείς σε παρακαλώ να φύγεις;
Δεν ήθελα να σε αναστατώσω.
Δεν έχεις τη δύναμη να με αναστατώσεις.
Δεν έχεις αρκετή σημασία για μένα, για να με αναστατώσεις.
Δεν ξέρω τι να πω.
Δεν ήμουν ποτέ με κάποια.
Είμαστε μαζί 4 βδομάδες.
Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα.
Δεν μπορώ. Και η σκέψη αυτή με σκοτώνει.
Έκατσα στο δεύτερο βαγόνι γιατί σκέφτηκα ότι θα θέλεις να με φιλήσεις.
Μικρέ, δεν μπορούμε να κάνουμε έρωτα σε τραμ!
Είναι αλήθεια αυτό που είπες;
Ότι δεν έχω σημασία για σένα;
Με συγχωρείς;
Με αγαπάς;
-Έχεις βιβλίο; -Ναι, έχω.
Πήρα ένα μαζί μου σήμερα το πρωί.
Ποιό είναι;
Η Οδύσσεια του Ομήρου. Είναι η εργασία μου.
Θα αλλάξουμε τη σειρά των πραγμάτων που κάνουμε.
Πρώτα διάβασέ μου μικρέ. Μετά θα κάνουμε έρωτα.
Η Οδύσσεια του Ομήρου.
Τι είναι η οδύσσεια;
Είναι ένα ταξίδι. Λέει για ένα ταξίδι.
Ωραία.
Τραγούδησέ μου για τον άντρα, μούσα. Τον άντρα τον πολυμήχανο,
και απομακρύνεται απ΄την πορεία του, αφότου λεηλάτησε τα τείχη της Τροίας.
Έλα εδώ.
Πίεσε το χέρι της στα χείλη του. Ήταν νεκρή.
Είχε περάσει στην άλλη πλευρά.
Εμφανίστηκε σε ένα μέρος όπου βρήκε ένα μικρό άνοιγμα,
μεγάλο όσο μία κρεβατοκάμαρα.
Όλο τριγύρω κλήματα, και βρήκε έναν άντρα να κοιμάται εκεί.
Kαι ποιός θα το πίστευε ήταν ο γερο-Τζιμ.
Εκεί που έφτασες, νομίζω ότι μπορώ να σε φτάσω στον παράδεισο
Η Λαίδη Τσάτερλι, ένιωσε τη γυμνή του σάρκα πάνω της.
Για μια στιγμή έμεινε ακίνητος μέσα της.
Είναι αηδιαστικό.
Πού το βρήκες αυτό;
Το δανείστηκα από κάποιον στο σχολείο.
Θα'πρεπε να ντρέπεσαι.
Συνέχισε.
Μα τους χίλιους κεραυνούς... Είναι νερό.
-Τι στο καλό περίμενες να είναι; -Ουίσκι.
Ουίσκι, μα τους κεραυνούς, ουίσκι.
Ουίσκι;
Έλα τώρα, δεν μιλάς σοβαρά.
Αρκετά για σήμερα μικρέ.
Αναρωτιόμουν, μπορείς να πάρεις ρεπό;
Ίσως να πάμε ταξίδι.
Τι είδους ταξίδι;
Διακοπές κάνοντας ποδήλατο. Για δυο μέρες.
Πήρα ένα βιβλίο. Κοίτα.
Τι νομίζεις;
Νομίζω ότι σου αρέσει να προγραμματίζεις, έτσι;
Δεν είμαι τρομαγμένος.
Δεν είμαι τρομαγμένος για τίποτα.
Όσο πιο πολύ υποφέρω,
όσο πιο πολύ γελάω,
Ο κίνδυνος απλά αυξάνει την αγάπη μου.
Γιατί την οξύνει, της δίνει νοστιμιά.
Θα είμαι ο μοναδικός που θα χρειάζεσαι.
Θα ζήσεις τη ζωή πιο όμορφα, απ'ότι την ξεκίνησες.
Ο παράδεισος θα σε πάρει πίσω, θα σε κοιτάξει και θα πει:
Μόνο ένα πράγμα μπορεί να σε ολοκληρώσει τόσο.
Και αυτό το πράγμα είναι η αγάπη.
-Γειά. -Γειά.
-Με συγχωρείτε. -Γειά σας.
Ξέρετε τι θέλετε;
Τι θα πάρεις;
Παρήγγειλε εσύ. Θα πάρω ότι πάρεις εσύ.
Εντάξει.
δυο πατατοσαλάτες και δυο μπύρες παρακαλώ.
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Ελπίζω η μητέρα σου να είναι χαρούμενη.
Ευχαριστώ. Της άρεσε πολύ το γεύμα.
Έλα.
Εδώ. ’σε με να σου δείξω που πάμε.
Δεν πειράζει μικρέ.
Δεν θέλω να ξέρω.
-Τι κάνεις; -Γράφω ένα ποίημα. Για σένα.
-Μπορώ να το ακούσω; -Δεν είναι έτοιμο.
Θα σου το διαβάσω μια μέρα.
-Καλημέρα Χένρυ. -Καλημέρα κύριε Μπεργκ.
- Έχετε δικαστήριο στο 306. -Ευχαριστώ.
-Είσαι καλά Μάικλ; -Μια χαρά.
Πρέπει να βιαστείς. Ξέρεις πως κάνει.
Καλή τύχη.
Παρακαλώ, σηκωθείτε.
Παρακαλώ καθήστε.
Ο συνήγορος υπεράσπισης παρακαλώ.
Έρχονται.
-Γειά. -Γειά.
-Τι σου είπε; -Καλημέρα κυρίες.
Κύριοι, καλοσωρίστε τους καινούριους σπουδαστές, και φερθείτε τους με ευγένεια.
-Καθήστε. -Γειά.
-Με λένε Σόφι. -Εμένα Μάικλ.
Η Οδύσσεια. Βγάλτε τα βιβλία σας.
Όλοι πιστεύουν ότι το θέμα του Ομήρου ήταν η επιστροφή στο σπίτι,
αλλά στην πραγματικότητα, είναι ένα βιβλίο για ένα ταξίδι.
Το σπίτι είναι στην ουσία ένα μέρος που ονειρευόμαστε.
Μπεργκ, δε θέλω να σε ενοχλήσω, αλλά υποτίθεται ότι μελετάμε τον Όμηρο,
και όχι τη Σόφι.
Είναι υπέροχα έτσι;
Υπέροχα. Θα είναι τέλειο το καλοκαίρι.
-Γιατί φεύγεις νωρίς; -Πάντα φεύγει νωρίς.
Έχεις να πας κάπου;
Θα σε δω αύριο.
Συγγνώμη που άργησα.
Καθυστέρησα στο σχολείο.
Έχω ένα καινούριο βιβλίο.
Η Κυρία με το μικρό σκυλάκι.
Του ’ντον Τσέχοφ.
Το θέμα ήταν ένα καινούριο πρόσωπο που εμφανίστηκε στον περίπατο.
Μια κυρία με ένα μικρό σκυλάκι.
Σμιντς, μια στιγμή παρακαλώ.
Διάβασα τις αναφορές για σένα.
Κάθε μια τους. Εξαιρετική δουλειά.
Θα δουλεύεις στο γραφείο. Πήρες προαγωγή.
Συγχαρητήρια.
Ας φύγουμε από δω! ’ντε!
Μάικλ. Φεύγουμε. Πάμε!
-Έλα Μάικλ. -Είναι έκπληξη για τα γενέθλιά σου.
Έλα. Τι συμβαίνει;
-Λυπάμαι, ειλικρινά. -Σκεφτήκαμε ότι θα σου άρεσε.
Έχουμε μπύρες. Θα πάμε για χορό.
Υποσχέθηκα σε κάποιον.
Μάικλ, σε παρακαλώ.
Εσύ, είσαι η αντανάκλαση των αστεριών και των φώτων,
που τρεμοφέγγει στην όχθη του ποταμού.
Μικρέ, μικρέ.
-Τι; -Σταμάτα.
Τι τρέχει τώρα;
Τίποτα δεν τρέχει.
Τίποτα.
Ξέρεις... Ποτέ δεν ρωτάς.
Ποτέ δεν νοιάζεσαι να ρωτήσεις πώς είμαι εγώ.
Ποτέ δεν είπες.
Τυχαίνει να είναι τα γενέθλιά μου.
Είναι τα γενέθλιά μου, αυτό είναι όλο.
-Δε ρώτησες ποτέ πότε είναι! -Τι, θέλεις καυγά μικρέ;
Όχι δε θέλω καυγά! Τι συμβαίνει με σένα;
Τι σε νοιάζει εσένα;
Όλα γίνονται με τους δικούς σου όρους. Τα πάντα.
Ότι θέλεις εσύ. Πάντα αυτό που θέλεις εσύ.
-Οι φίλοι μου, μου κάνουν πάρτυ. -Τότε γιατί είσαι εδώ τότε;
Πήγαινε πίσω στο πάρτυ σου. Αυτό θέλεις;
-Πάντα εγώ απολογούμαι. -Δε χρειάζεται να απολογηθείς.
Κανένας δε χρειάζεται να απολογηθεί.
Πόλεμος και Ειρήνη, μικρέ.
Τώρα πρέπει να πας πίσω στους φίλους σου.
Πιο γρήγορα! Πιο γρήγορα!
Είσαι καλά;
Αυτός είναι.
Ωραία.
Βάλε στο παιδί κάτι να φάει.
Νομίζω ότι όλοι ξέραμε ότι θα επέστρεφες τελικά.
Κύριε Μπεργκ; Είναι 8 η ώρα.
Η κόρη σας.
Ευχαριστώ.
Τζούλια!
Δε σε άφησα να περιμένεις;
-Ήρθα νωρίς. -Καλώς ήρθες.
Λοιπόν, πώς το αποφάσισες;
Δεν ξέρω.
Είμαι χαρούμενη που γύρισα στο Βερολίνο, υποθέτω.
Είδες τη μητέρα σου;
Ήθελα να ξεφύγω. Αυτό είναι όλο.
Ήμουν στο Παρίσι, αλλά θα μπορούσα να ήμουν οπουδήποτε.
Μακριά από τους γονείς σου.
Ξέρω πως ήμουν δύσκολος.
Δεν ήμουν πάντα ανοιχτός μαζί σου.
Δεν ανοίγομαι σε κανέναν.
Ήξερα ότι είσαι απόμακρος.
Ξέρεις...πάντα υπέθετα πως έφταιγα εγώ.
Τζούλια...
Πόσο λάθος κάνεις.
-Θα σε δω πολύ σύντομα. -Θα σε δω σύντομα.
-Καληνύχτα μπαμπά. -Καληνύχτα Τζούλια.
Όσοι από σας θέλετε να συμμετέχετε στο ειδικό σεμινάριο μείνετε στο δωμάτιο,
ο καθηγητής Ρος θα είναι εδώ σε λίγα λεπτά.
ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΧΑΪΔΕΛΒΕΡΓΗΣ
Λοιπόν...φαίνεται ότι είμαστε μια αρκετά μικρή ομάδα,
μια μικρή ομάδα και εκλεκτή.
Προφανώς θα είναι μοναδικό σεμινάριο.
Θα αρχίσουμε με τη λίστα αυτών που πρέπει να διαβάσετε κύριοι.
-Καρλ Τζέσπερς. -Και κυρίες.
Το Ερώτημα της Γερμανικής Ενοχής.
-Λοιπόν, εδώ είσαι. -Ναι.
Έλα μέσα.
-Παίρνεις στα σοβαρά τον Ρος. -Δεν ξέρω.
-Είσαι σοβαρό αγόρι. -Έτσι με ανέθρεψαν.
Κι εσύ; Είσαι σοβαρή;
Είσαι σίγουρος ότι θα δουλεύεις όλη νύχτα;
Ναι.
Αλλά δε θα δουλεύω κάθε νύχτα.
Τα λέμε αύριο.
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Κάντε πίσω.
-Γιατί είναι εδώ η αστυνομία; -Ανησυχούν για τους διαδηλωτές.
-Για τους υπέρ ή τους κατά; -Και για τους δυο.
Είναι τσίρκο.
Σηκωθείτε όλοι!
Όλοι οι φωτογράφοι να φύγουν.
Αρχίζει το δικαστήριο. Παρακαλώ καθήστε.
Το πρώτο πράγμα που θα κάνω, είναι να εξετάσω τα αιτήματα του κάθε συνηγόρου.
Θα υπάρξουν διαφωνίες για το ότι δεν υπάρχει λόγος
να μείνουν οι κατηγορούμενοι στη φυλακή,
μέχρι να βγει το πόρισμα της επερχόμενης δίκης.
Θα εξετάσω τις υποθέσεις μία-μία.
-Θέλεις στυλό; -Έχω στυλό.
Χάννα Σμιντς.
Το όνομά σου είναι Χάννα Σμιντς;
Ναι.
Μπορείτε να μιλήσετε δυνατότερα, παρακαλώ;
-Το όνομά μου είναι Χάννα Σμιντς. -Ευχαριστώ.
-Γεννηθήκατε στις 21 Οκτωβρίου το 1922; -Ναι.
Στο Χάμερστααντ. Και τώρα είστε 43 ετών;
Ναι.
Καταταγήκατε στα SS το 1943.
Ναι.
Ποιός ο λόγος που καταταγήκατε;
Εργαζόσασταν στο εργοστάσιο Σίμμον εκείνο τον καιρό;
Ναι.
Πρόσφατα σας είχαν προάγει, γιατί προτιμήσατε να καταταγείτε στα SS;
-Ένσταση. -Θα επαναδιατυπώσω την ερώτηση.
Προσπαθώ να καθορίσω αν κατετάγη στα SS οικειοθελώς.
Με ελεύθερη βούληση.
’κουσα ότι υπήρχαν δουλειές.
Συνεχίστε.
Εργαζόμουν στου Σίμμονς όταν άκουσα ότι οι SS στρατολογούσαν.
Ξέρατε τι είδους δουλειά θα σας ζητούσαν να κάνετε;
Έψαχναν για φύλακες.
Έκανα αίτηση για τη δουλειά.
-Και πρώτα ήσασταν στο ’ουσβιτς. -Ναι.
Μέχρι το 1944.
Μετά μετακινηθήκατε σ'ένα μικρότερο στρατόπεδο, κοντά στο Κράκαου.
-Ναι. -Είσαι καλά;
-Μετά βοηθήσατε να μετακινηθούν, -Ναι.
οι κρατούμενοι, το χειμώνα του 1944, στις λεγόμενες πορείες θανάτου.
-Λοιπόν, τι νομίζεις; -Δεν ξέρω.
Δεν ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα.
Δεν ήταν; Με ποιό τρόπο; Τι περίμενες;
Εγώ το βρήκα συναρπαστικό.
Συναρπαστικό; Γιατί; Γιατί το βρήκες συναρπαστικό;
Γιατί πρόκειται για δικαιοσύνη.
Η κοινωνία πιστεύεται ότι κυβερνάται από κάτι που ονομάζουμε ηθική.
Αλλά όχι. Κυβερνάται από κάτι που ονομάζουμε νόμο.
Δεν είσαι ένοχος για κάτι, απλά επειδή δούλευες στο ’ουσβιτς.
-8000 άνθρωποι δούλευαν στο ’ουσβιτς.
Ακριβώς 19 καταδικάστηκαν, και μόνο 6 για φόνο,
για να αποδείξεις φόνο πρέπει να αποδείξεις την πρόθεση.
Έτσι λέει ο νόμος.
Το ερώτημα δεν είναι ποτέ, αν ήταν λάθος, αλλά αν ήταν νόμιμο.
Και όχι για τους δικούς μας νόμους.
Όχι.
-Αλλά για τους νόμους εκείνης της εποχής.
-Αλλά δεν είναι αυτό... -Τι;
-Στενόμυαλο. -Ναι, ο νόμος είναι στενόμυαλος.
Από την άλλη, υποπτεύομαι ότι άνθρωποι που σκότωσαν άλλους ανθρώπους,
ήξεραν πως είναι λάθος.
Δεσποινίς Σμιντς.
Γνωρίζετε αυτό το βιβλίο;
Ναι.
Μέρη του έχουν διαβαστεί ήδη στο δικαστήριο.
Γράφτηκε από έναν επιζώντα.
Για έναν αιχμάλωτο που επιβίωσε. Την Ιλάνα Μάφεν.
Ήταν στο στρατόπεδο όταν ήταν παιδί, έτσι δεν είναι;
-Ήταν με την μητέρα της. -Ναι.
Στο βιβλίο, περιγράφει μια διαδικασία επιλογής.
Και στο τέλος του μήνα, κάθε μήνα, 60 τρόφιμοι επιλέγονταν,
τους μάζευαν για να φύγουν απ'το στρατόπεδο και να γυρίσουν στο ’ουσβιτς.
Είναι σωστό, έτσι δεν είναι;
Ναι, σωστά.
Και μέχρι τώρα, ο καθένας από τους συγκατηγορούμενους σου αρνείται,
ειδικά, ότι συμμετείχε σ'αυτή τη διαδικασία, όχι;
Θα ρωτήσω εσάς, συμμετείχατε;
Ναι.
Ώστε βοηθήσατε να γίνει η επιλογή;
-Ναι. -Το παραδέχεστε αυτό;
Τότε..πείτε μου, πώς γινόταν αυτή η επιλογή;
Ήταν 6 φύλακες, και αποφασίζαμε να διαλέξουμε 10 άτομα ο καθένας.
Έτσι το κάναμε, κάθε μήνα.
Όλοι διαλέγαμε 10.
Λέτε ότι οι συγκατηγορούμενοι συμμετείχαν στη διαδικασία;
Όλοι συμμετείχαμε.
Παρόλο που το αρνούνται;
Δεν είναι πιο εύκολο να πείτε ότι όλοι συμμετείχατε
απ΄το να πείτε ότι ήσασταν μόνο εσείς, δεσποινίς Σμιντς;
Δεν συνειδητοποιούσατε ότι στέλνατε αυτές τις γυναίκες στο θάνατο;
Ναι αλλά είχαμε καινούριες αφίξεις. Καινούριες γυναίκες,
κατέφταναν όλη την ώρα, οπότε..οι παλιές έπρεπε να κάνουν χώρο για τις καινούριες.
-Δεν είμαι σίγουρος πως καταλαβαίνετε. -Δεν μπορούσαμε να τους κρατήσουμε όλους.
-Δεν υπήρχε χώρος. -Όχι.
Μα αυτό που λέω... Ας επαναδιατυπώσω.
Για να κάνετε χώρο, διαλέγατε γυναίκες και να λέγατε:
Εσύ, εσύ κι εσύ, πρέπει να σταλείτε πίσω να θανατωθείτε.
Εσείς τι θα κάνατε;
Δεν έπρεπε να είχα πάει ποτέ στο Σίμμονς;
Πρέπει να φανείς γενναία.
Κυρία Μάδερ είναι έτοιμοι για σας τώρα..
Πήγαινε, πήγαινε.
-Πού είναι ο Μάικλ; -Δεν ξέρω.
Στο βιβλίο σας, περιγράφετε τη διαδικασία της επιλογής.
Ναι.
Σε έβαζαν να δουλεύεις, και όταν δεν ήσουν πια χρήσιμη γι'αυτούς,
σε έστελναν πίσω στο ’ουσβιτς να θανατωθείς.
-Είναι άλλοι εδώ που έκαναν τη διαλογή; -Ναι.
Χρειάζομαι να τους αναγνωρίσετε.
Μπορείτε σας παρακαλώ να τους δείξετε;
Αυτή.
Και αυτή.
Αυτή.
Και αυτή.
Αυτή.
Και αυτή.
Ευχαριστώ. Παρακαλώ συνεχίστε.
Κάθε φύλακας διάλεγε ένα συγκεκριμένο αριθμό γυναικών.
Αλλά η Σμιντς διάλεγε διαφορετικά.
Με ποιό τρόπο διαφορετικά;
Είχε προτιμήσεις.
Κορίτσια, κυρίως νεαρά. Όλοι το σχολιάζαμε.
Τους έδινε φαγητό και μέρος να κοιμηθούν.
Και το βράδυ...τους ζητούσε να της κάνουν συντροφιά.
Και όλοι σκεφτόμασταν... Φαντάζεστε τι σκεφτόμασταν.
Ότι έβαζε αυτές τις γυναίκες να της διαβάζουν δυνατά.
Της διάβαζαν.
Στην αρχή σκεφτήκαμε ότι αυτή η φύλακας,
είναι πιο ευαίσθητη, πιο ανθρώπινη.
Πολύ συχνά διάλεγε τις αδύναμες, τις άρρωστες.
Τις διάλεγε και φαινόταν σαν να τις προστάτευε σχεδόν.
Αλλά μετά τις έδιωχνε.
Είναι αυτό καλοσύνη;
Θέλω να προχωρήσω τώρα στη διαδρομή.
Όπως καταλαβαίνω, εσείς και η κόρη σας, περπατούσατε για πολλούς μήνες.
Το χειμώνα του 1944, έκλεισε το στρατόπεδο.
Μας είπαν ότι πρέπει να πάμε αλλού.
Αλλά το σχέδιο άλλαζε συνέχεια, κάθε μέρα.
Γυναίκες πέθαιναν ολόγυρά μας, στο χιόνι.
Οι μισές από μας πέθαναν στη διαδρομή.
Η κόρη μου λέει στο βιβλίο...
Ήταν λιγότερο διαδρομή θανάτου, και περισσότερο καλπασμός προς το θάνατο.
Σας παρακαλώ πείτε μας για τη νύχτα στην εκκλησία.
Εκείνη τη νύχτα πραγματικά νομίσαμε ότι ήμασταν τυχερές,
γιατί είχαμε στέγη πάνω απ'τα κεφάλια μας.
Συνεχίστε.
Φτάσαμε στο χωριό. Όπως πάντα οι φρουροί έπαιρναν το καλύτερο κατάλυμα.
Πήραν το σπίτι του ιερέα. Αλλά μας άφησαν να κοιμηθούμε στην εκκλησία.
Έγινε βομβαρδισμός μες τη νύχτα. Η εκκλησία χτυπήθηκε.
Στην αρχή μόνο ακούγαμε τη φωτιά στη σκεπή.
Μετά βλέπαμε φλεγόμενα δοκάρια να πέφτουν στο πάτωμα.
Όλοι τρέξαμε, τρέξαμε στις πόρτες. Αλλά ήταν κλειδωμένες από έξω.
Η εκκλησία καιγόταν και κανείς δεν ήρθε να ανοίξει τις πόρτες. Σωστά;
- Κανείς. -Αν και καιγόσασταν μέχρι θανάτου.
-Πόσοι άνθρωποι πέθαναν; -Όλοι πέθαναν.
Αλλά εσείς επιζήσατε.
Ευχαριστώ.
Θέλω να σας ευχαριστήσω που ήρθατε στη χώρα σήμερα για να καταθέσετε.
Δεν ξέρω.
-Δεν ξέρω τι κάνουμε εδώ πια. -Δεν ξέρεις;
Μας λες ότι πρέπει να σκεφτόμαστε σαν δικηγόροι.
Αλλά υπάρχει κάτι αηδιαστικό σχετικά με αυτό.
Δηλαδή;
Αυτό δεν συνέβη στους Γερμανούς αλλά στους Εβραίους.
-Τι προσπαθούμε να κάνουμε; -Προσπαθούμε να καταλάβουμε.
Έξι γυναίκες κλείδωσαν 300 Εβραίους σε μια εκκλησία και τους άφησαν να καούν.
Τι πρέπει να καταλάβουμε;
Πες μου ρωτώ. Τι πρέπει να καταλάβουμε;
’ρχισα να πιστεύω σε αυτή τη δίκη. Νόμιζα ότι ήταν σπουδαία.
Τώρα νομίζω ότι είναι απλά ένας αντιπερισπασμός.
Ναι. Αντιπερισπασμός από τι;
Διαλέγεις 6 γυναίκες, και τις περνάς από δίκη.
Λες: αυτές ήταν οι κακές. Αυτές ήταν οι ένοχες.
Γιατί ένα από τα θύματα έτυχε να γράψει ένα βιβλίο.
Γι'αυτό είναι αυτές στη δίκη και όχι κάποιος άλλος.
Ξέρετε πόσα στρατόπεδα ήταν στην Ευρώπη;
Οι άνθρωποι συζητούν για το πόσα ήξεραν όλοι.
Ποιός ήξερε. Τι ήξερε. Όλοι ήξεραν.
Οι γονείς μας, οι δάσκαλοί μας, δεν είναι αυτό το ερώτημα.
Το ερώτημα είναι πώς το άφησες να συμβεί.
Και γιατί δεν αυτοκτόνησες, όταν το έμαθες.
Χιλιάδες, τόσα ήταν. Χιλιάδες στρατόπεδα. Όλοι ήξεραν.
Κοιτάξτε αυτή τη γυναίκα.
-Ποιά γυναίκα; -Τη γυναίκα που κοιτάς συνέχεια.
Συγγνώμη, αλλά την κοιτάς.
Δεν ξέρω ποιά γυναίκα εννοείς.
Ξέρεις τι θα έκανα;
Βάλε ένα όπλο στο χέρι μου, και θα την πυροβολήσω εγώ ο ίδιος.
Θα τις πυροβολούσα όλες.
Γιατί δεν ξεκλειδώσατε τις πόρτες;
Σας ρώτησα όλους, και δεν παίρνω απάντηση.
Δύο απ'τα θύματα είναι στο δικαστήριο. Τους αξίζει μια απάντηση.
Αυτή είναι η αναφορά των SS. Έχετε όλοι αντίγραφα.
Αυτή είναι η αναφορά που γράφτηκε, εγκρίθηκε και υπογράφηκε από όλους,
αμέσως μετά το συμβάν.
Στην γραπτή αναφορά, όλοι ισχυρίζεστε ότι δεν ξέρατε για τη φωτιά,
παρά μόνο αφότου είχε συμβεί.
Αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Έτσι δεν είναι;
Λοιπόν;
Δεν είναι αλήθεια.
Δεν ξέρω τι ρωτάτε.
Το πρώτο πράγμα που ρωτάω είναι γιατί δεν ξεκλειδώσατε τις πόρτες;
Προφανώς...
Για προφανείς λόγους.
-Δεν μπορούσαμε. -Γιατί δεν μπορούσατε;
Ήμασταν φρουροί.
Η δουλειά μας ήταν να φυλάμε τους φυλακισμένους.
Δεν μπορούσαμε να τους αφήσουμε να δραπετεύσουν έτσι απλά.
Κατάλαβα.
Και αν δραπέτευαν θα σας κατηγορούσαν, θα σας κατηγορούσαν,
-... ίσως να σας εκτελούσαν. -Όχι.
Τότε λοιπόν;
Αν ανοίγαμε τις πόρτες θα επικρατούσε χάος.
Πώς θα αποκαθιστούσαμε την τάξη;
Έγινε τόσο γρήγορα... Χιόνιζε... Οι βόμβες... Οι φλόγες.
Υπήρχαν φλόγες σε όλο το χωριό. ’ρχισαν τα ουρλιαχτά...
και χειροτέρευαν... χειροτέρευαν... Και αν όλοι έτρεχαν έξω...
Δεν μπορούσαμε να τους αφήσουμε απλά να το σκάσουν. Δεν μπορούσαμε.
Ήμασταν υπεύθυνοι γι'αυτούς.
Ώστε ξέρατε τι γινόταν. Ξέρατε. Επιλέξατε.
Τους αφήσατε να πεθάνουν, για να μη ρισκάρετε να το σκάσουν.
Οι άλλοι κατηγορούμενοι προέβησαν σε ισχυρισμούς εναντίον σου.
Ακούσατε αυτούς τους ισχυρισμούς;
Λένε ότι εσείς ήσασταν επικεφαλής.
Δεν είναι αλήθεια, ήμουν απλά ένας απ'τους φρουρούς.
-Ήταν επικεφαλής. -Ήταν!
-Ήταν δικιά της ιδέα. -Φυσικά και ήταν.
-Εσείς γράψατε την αναφορά; -Όχι.
Όχι. Όλοι συζητήσαμε τι θα πούμε. Όλοι...τη γράψαμε μαζί.
Αυτή το έγραψε. Αυτή έγραψε την αναφορά.
Ήταν επικεφαλής! Ήταν!
-Είναι αλήθεια αυτό; -Όχι.
-Ναι ήσουν. -Έχει σημασία ποιός ήταν;
-Αυτή το έγραψε. -Αυτή ήταν.
Χρειάζομαι ένα δείγμα του γραψίματός σου.
-Του... του γραψίματός μου; -Ναι.
Πρέπει να καθορίσω ποιός έγραψε την αναφορά.
-Συγγνώμη.. -Φρουρέ!
Δεν νομίζω πως είναι το πρέπον. Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια...
Πάρτε ένα κομμάτι χαρτί. Συνήγορε πλησιάστε την έδρα.
Θα συγκρίνουμε ένα αντίγραφο σχεδόν 20 ετών...
Συνήγορε πλησιάστε την έδρα.
-Δε θα με απορρίπτουν στο δικαστήριό μου. -Συγγνώμη.
Προτιμώ να σε ακούω.
Δεν χρειάζεται.
Εγώ έγραψα την αναφορά.
Ησυχία παρακαλώ!
Τάξη!
Χάνεις τα σεμινάρια.
Έχω μια πληροφορία...
Που αφορά έναν απ'τους κατηγορούμενους.
-Κάτι που δεν παραδέχεται. -Τι πληροφορία;
Δε χρειάζεται να σου πω, είναι ξεκάθαρο.
Έχεις ηθική υποχρέωση να το αποκαλύψεις στο δικαστήριο.
Τυχαίνει αυτή η πληροφορία να είναι υπέρ του κατηγορούμενου.
Μπορεί να βοηθήσει την υπόθεση, ακόμα και να επηρεάσει την έκβαση.
-Σίγουρα την ποινή. -Λοιπόν;
Υπάρχει πρόβλημα.
Ο κατηγορούμενος είναι αποφασισμένος να κρατήσει μυστική την πληροφορία.
-Μια στιγμή παρακαλώ. -Συγγνώμη.
Ποιοί είναι οι λόγοι της;
Ντρέπεται.
Ντρέπεται για ποιό;
-Της μίλησες; -Όχι βέβαια.
Γιατί και βέβαια όχι;
Δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Δεν μπορώ να της μιλήσω.
Αυτό που νοιώθεις δεν είναι σημαντικό. Είναι εντελώς ασήμαντο.
Το ερώτημα είναι τι κάνουμε.
Αν οι άνθρωποι σαν εσένα δεν μάθουν απ'το τι συνέβη σε ανθρώπους σαν εμένα,
τότε ποιό, στο διάολο, είναι το νόημα σε όλα αυτά;
Σμιντς!
Έχεις επισκέπτη.
Παρακαλώ, ησυχία!
Μάικλ Μπεργκ!
Γουώλτερ Σέρλινγκ!
Ο χρόνος τελείωσε.
Θα έρθεις μέσα;
Με το πάσο σου ήρθες.
Τι τρέχει;
Πού πας;
Συγγνώμη. Κοιμάμαι μόνος.
Ένα λεπτό θα κάνω.
Ναζί!
-Ναζί πόρνη! -Δολοφόνε!
Ησυχία στο δικαστήριο!
Σηκωθείτε όλοι!
Το δικαστήριο βρίσκει ενόχους, τους κατηγορούμενους:
Ρίτα Μπέκχαρτ, Κάρολιν Στάινχοφ, Ρεγκίνα Κρόιφτ και Λετζίμπα,
και την Αντρέα Λούμαν, γιατί συμμετείχαν και βοήθησαν,
σε δολοφονίες σε 300 περιπτώσεις.
Το δικαστήριο βρίσκει ένοχη, την κατηγορούμενη Χάννα Σμιντς,
για φόνο σε 300 περιπτώσεις.
Το δικαστήριο θέτει τις εξής ποινές για τους κατηγορούμενους:
Ρίτα Μπέκχαρτ, Καρολίνα Στάινχοφ, Ρεγκίνα Κρόιφτ και Λετζίμπα,
και Αντρέα Λούμαν, ο καθένας συνολική ποινή φυλάκισης
4 χρόνια και 3 μήνες.
Χάννα Σμιντς,
λαμβάνοντας υπόψη τις δικές σου ομολογίες, και τον ειδικό σου ρόλο,
ανήκεις σε διαφορετική κατηγορία.
Το δικαστήριο καταδικάζει, την κατηγορούμενη Σμιντς,
σε ισόβια κάθειρξη.
-Πού πηγαίνουμε; -Σου είπα, θα σου πω όταν φτάσουμε.
-Μου είπες ότι σου αρέσουν οι εκπλήξεις. -Μου αρέσουν οι εκπλήξεις.
ΝΕΟΥΣΤΑΝΤ, ΔΥΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 1976
Μεγάλωσε, έτσι;
Δεν ξέρω, πέρασε καιρός από τότε που την είδα, Μάικλ.
Πώς να καταλάβω;
Εγώ φταίω.
Δεν έπρεπε να έρθουμε χωρίς να σου το πούμε.
Ο μπαμπάς θα πάει να ζήσει σε δικό του σπίτι.
Μητέρα, φοβάμαι πως έχω άσχημα νέα.
Η Τζούλια το ξέρει. Της το έχουμε πει ήδη.
Η Γκέρτρουντ και εγώ, παίρνουμε διαζύγιο.
Δεν ήρθες στην κηδεία του πατέρα σου, αλλά ήρθες γι'αυτό;
Δεν είναι εύκολο για μένα να επισκέπτομαι αυτή την πόλη.
-Είσαι αλήθεια τόσο δυστυχισμένος; -Δεν είπα αυτό.
-Δεν εννοούσα αυτό. -Τότε λοιπόν;
Και δεν πρέπει να ανησυχείς για την Γκέρτρουντ.
Θα την φροντίζω και είναι ήδη Δημόσιος Κατήγορος, οπότε...
-...έχει περισσότερους πόρους από μένα. -Μάικλ...
Δεν ανησυχώ για την Γκέρτρουντ.
Για σένα ανησυχώ.
Τραγούδα μου για τον άντρα, μούσα, τον άντρα τον πολυμήχανο,
που ξεφεύγει συνέχεια από την πορεία του, από τότε που έφυγε,
απ'τα τείχη της Τροίας.
215 αλληλογραφία.
217 αλληλογραφία.
220 αλληλογραφία.
-121966215. -Νούμερο.
’νοιξέ το.
Μετάφταση εξ ακοής tsigatos GTRD-Movies
Δοκιμή. Δοκιμή. 1, 2, 3. Δοκιμή, δοκιμή.
Η Οδύσσεια του Ομήρου.
Τραγούδα μου για τον άντρα, μούσα.
Τον άντρα τον πολυμήχανο, που ξεφεύγει συνέχεια από την πορεία του,
από τότε που λεηλάτησε τα κούφια τείχη της Τροίας.
Πήγε πίσω στο σπίτι του θανάτου, αλλά έτρεξα γρήγορα στη θέση του,
ελπίζοντας ότι μπορεί να έρθουν κι άλλοι.
Σκιές ξεψυχισμένων ηρώων, αντρών που πεθάνανε παλιά,
και φαντάσματα ακόμα παλαιότερων καιρών, που είχα καιρό να δω...
Έλα, ξεγύμνωσε την ψυχή σου, πάμε στο κρεβάτι μαζί.
Προσκολλήσου στο κρεβάτι μου, και ανακάτεψε τη μαγική πράξη του έρωτα.
Θα αναπνεύσουμε τη βαθιά εμπιστοσύνη μεταξύ μας.
Όχι για όλον τον κόσμο, όχι μέχρι να συναινέσεις να ορκιστείς,
Θεά, έναν τυφλό όρκο ότι ποτέ δε θα υφάνεις καινούρια ίντριγκα...
για να με πληγώσεις..
Αμέσως άρχισε να ορκίζεται τον όρκο που απαίτησα.
Ότι ποτέ, ποτέ δε θα με πληγώσει, και όταν τελείωσε,
τότε, επιτέλους, έγινα ένα, λέει, με το υπέροχο κρεβάτι.
Μια νέα ροδοδάχτυλη αυγή, εμφανίστηκε, για μια ακόμη φορά,
και έξω απ'τις πύλες, κάνοντας ηχώ στην αποικία,
μαστίγωσε την μέρα να τρέξει,
και πέταξαν δίχως κανένα δισταγμό.
Η πριγκίπισσα έφτασε...
τόσο γρήγορα, αυτά τα καθαρά...
Στο τέλος μου, είναι η αρχή μου.
Είναι αλήθεια Ανατόλ, πρέπει να ομολογήσω ότι...
ζηλέυω μέχρι τώρα πίστευα ότι όλα ήταν παραμύθια...
Πραγματικά εκπληκτικό. Πάντα έλεγα ότι είναι κόλπα, αλλά...
κατέληξες να κοιμηθείς μπροστά στα μάτια μου...
Πήρε την εφημερίδα από το τραπέζι, και άρχισε να χτυπάει τα πόδια του,
και να κραδαίνει το μπαστούνι και
την εφημερίδα για να τον διώξει στο δωμάτιο του...
Ακόμα του αρέσει ο Κεμπάμπα Αρούμ...
Η Κυρία με το μικρό σκυλάκι.
Του ’ντον Τσέχοφ.
Η συζήτηση αφορούσε ένα καινούριο πρόσωπο που εμφανίστηκε στον περίπατο.
Μια Κυρία με ένα μικρό σκυλάκι.
Ο Ντιμίτρι είχε περάσει ήδη 2 βδομάδες στο ναό και είχε βαρεθεί,
και πάντα έψαχνε για καινούρια πρόσωπα.
Καθώς καθόταν στο υπόστεγο,
είδε μια νέα γυναίκα που περπατούσε μπροστά στην παραλία...
Θέλω να πάρω ένα βιβλίο.
Ποιό βιβλίο;
Έχετε το "Η Κυρία με το μικρό σκυλάκι";
Πώς σε λένε;
Χάννα Σμιντς.
Η Κυρία με το μικρό σκυλάκι.
Η...
ΔΥΤΙΚΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ 1980
Σ'ευχαριστώ για το τελευταίο μικρέ, αλήθεια μου άρεσε.
-Δεν έχω γράμμα; -Όχι.
Υπέγραψε.
Σε παρακαλώ στείλε περισσότερα ρομαντικά βιβλία.
Νομίζω ότι ο Σίλλερ χρειάζεται γυναίκα.
Παίρνεις τα γράμματά μου; Γράψε.
-Είστε ο Μάικλ Μπεργκ; -Ναι.
ΔΥΤΙΚΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ 1988
Σας ευχαριστώ που μου τηλεφωνήσατε.
Πήρατε το γράμμα μου;
Εδώ το έχω.
Όπως είπα, η Χάννα Σμιντς θα αποφυλακιστεί πολύ σύντομα.
Η Χάννα είναι στη φυλακή, για πάνω από 20 χρόνια.
Δεν έχει οικογένεια, δεν έχει καθόλου φίλους.
Είστε η μοναδική της επαφή.
Και μου είπαν ότι δεν την επισκέπτεστε.
Όχι δεν την επισκέπτομαι.
Όταν θα βγει έξω θα χρειαστεί δουλειά, θα χρειαστεί να μείνει κάπου.
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο
τρομαχτικός θα της φανεί ο μοντέρνος κόσμος.
Δεν έχω κανέναν άλλο να ρωτήσω.
Αν δεν πάρετε την ευθύνη γι'αυτήν, τότε η Χάννα δεν έχει καθόλου μέλλον.
Ευγενικό εκ μέρους σας. Και ευχαριστώ που μ'ενημερώσατε.
-Είστε ο Μάικλ Μπεργκ; -Ναι.
Είμαι η Λουίζα Μπρέναν. Καλημέρα.
Πώς είστε;
Σας περιμέναμε νωρίτερα.
Πρέπει να σας προειδοποιήσω. Για πολύ καιρό η Χάννα,
ήταν συγκροτημένη και προσηλωμένη στο στόχο της.
Τα τελευταία χρόνια είναι διαφορετική. ’φησε ελεύθερο τον εαυτό της.
Σας πάω κατευθείαν στην καντίνα.
Μόλις τελείωσαν το γεύμα τους.
Τραπέζι τέσσερα.
Μεγάλωσες μικρέ.
Έχω έναν φίλο που είναι ράφτης.
Θα σου δώσει δουλειά.
Και σου βρήκα μέρος να μείνεις.
Είναι καλό μέρος, αρκετά μικρό, αλλά καλό.
-Θα σου αρέσει. -Ευχαριστώ.
Υπάρχουν διάφορα κοινωνικά προγράμματα. Πολιτιστικά, θα σε γράψω.
Και η Δημόσια Βιβλιοθήκη είναι πολύ κοντά.
Διαβάζεις πολύ.
Προτιμώ να μου διαβάζουν.
Αυτό τελείωσε τώρα, έτσι δεν είναι;
Παντρεύτηκες;
Ναι.
Έχουμε μια κόρη.
Δεν την βλέπω όσο θα ήθελα.
Θα ήθελα να την βλέπω περισσότερο.
Ο γάμος δεν κράτησε.
Ξόδεψες πολύ χρόνο στο να σκέφτεσαι το παρελθόν;
Εννοείς το παρελθόν μαζί σου;
Όχι, όχι.
Δεν εννοούσα εμένα.
Πριν τη δίκη δεν σκεφτόμουν το παρελθόν.
Δεν χρειάστηκε ποτέ.
Τώρα...
Τι νοιώθεις τώρα;
Δεν έχει σημασία τι νοιώθω.
Δεν έχει σημασία το τι σκέφτομαι.
Οι νεκροί είναι ακόμα νεκροί.
Δεν ήμουν σίγουρος τι έμαθες.
Τι έμαθα μικρέ;
Έμαθα να διαβάζω.
Θα σε πάρω την επόμενη εβδομάδα, εντάξει;
Ακούγεται να είναι καλό σχέδιο.
Μπορούμε να το κάνουμε ήσυχα, ή να κάνουμε φασαρία;
Ήσυχα;
Εντάξει, ήσυχα.
Ήσυχα.
Πρόσεχε μικρέ.
Κι εσύ. Θα τα πούμε την επόμενη βδομάδα.
Ήρθα να πάρω τη Χάννα Σμιντς.
Παρακαλώ καθίστε.
Δεν μάζεψε τα πράγματά της.
Δεν σκόπευε να φύγει.
Η συζήτηση γινόταν για ένα καινούριο πρόσωπο που εμφανίστηκε στον περίπατο,
Μια Κυρία με ένα μικρό σκυλάκι.
Μου άφησε ένα μήνυμα.
Σαν διαθήκη.
Θα διαβάσω αυτό που σας αφορά.
Υπάρχουν λεφτά στο παλιό τενεκεδάκι. Δώστε τα στον Μάικλ Μπεργκ.
Πρέπει να τα στείλει μαζί με τα άλλα 7000 μάρκα στην τράπεζα.
Στην κόρη που επιβίωσε απ'τη φωτιά.
Είναι γι'αυτήν.
Αυτή πρέπει να αποφασίσει τι να τα κάνει.
Και δώσε στον Μάικλ τα χαιρετίσματά μου.
-Κυρία Μάδερ. -Ναι.
-Κι εσείς είστε ο Μάικλ Μπεργκ. -Ναι.
Σας περίμενα.
-Παρακαλώ. -Ευχαριστώ.
Λοιπόν, πρέπει να μου πείτε τι σας φέρνει στις Η.Π.Α.
Ήμουν ήδη εδώ, ήμουν στο συνέδριο στη Βοστόνη.
-Είστε δικηγόρος; -Ναι.
Το γράμμα σας μου κίνησε την περιέργεια,
αλλά δεν μπορώ να πω ότι το κατάλαβα πλήρως.
-Παρακολουθήσατε τη δίκη; -Ναι, περίπου πριν 20 χρόνια.
Ήμουν φοιτητής νομικής. Σας θυμάμαι... Θυμάμαι την μητέρα σας πολύ καθαρά.
Η μητέρα μου πέθανε στο Ισραήλ πριν πολλά χρόνια.
-Λυπάμαι. -Συνεχίστε παρακαλώ.
Ίσως να μάθατε ότι η Χάννα Σμιντς πέθανε πρόσφατα.
Αυτοκτόνησε.
Ήταν φίλη σας;
Περίπου.
Είναι πολύ απλό.
Η Χάννα δεν είχε λυτρωθεί για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της.
Είναι αυτό μια εξήγηση για την συμπεριφορά της;
-Όχι. -'Η δικαιολογία;
Όχι. όχι.
Έμαθε μόνη της να διαβάζει όσο ήταν στη φυλακή.
Της έστελνα κασέτες.
Πάντα της άρεσε να της διαβάζουν.
Γιατί δεν αρχίζετε να είστε ειλικρινής μαζί μου;
Τουλάχιστον ξεκινήστε έτσι.
Ποιά ήταν η φύση της φιλίας σας;
Όταν ήμουν νέος είχα δεσμό με τη Χάννα.
Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να σας βοηθήσω κύριε Μπεργκ, και...
Ακόμα κι αν μπορούσα, δε θέλω.
Ήμουν σχεδόν 16 όταν έκανα σχέση μ'αυτήν.
Ο δεσμός κράτησε ένα καλοκαίρι.
Αλλά...
Αλλά τι;
Καταλαβαίνω.
Και η Χάννα Σμιντς γνώριζε την επίδραση που είχε στη ζωή σου;
Όσο γνώριζε ότι είχε κάνει πολλά χειρότερα σε άλλους.
Δεν το είπα ποτέ σε κανέναν.
Οι άνθρωποι με ρωτάνε συνέχεια τι έμαθα στα στρατόπεδα.
Αλλά τα στρατόπεδα δεν ήταν θεραπεία.
Τι νομίζεις ότι ήταν αυτά τα μέρη; Πανεπιστήμια;
Δεν πήγαμε εκεί για να μάθουμε.
Ένα είναι πολύ ξεκάθαρο γι'αυτά τα πράγματα.
Τι ζητάς; Συγχώρεση γι'αυτή; Ή απλά θέλεις να νοιώσεις καλύτερα;
Η συμβουλή μου: Πήγαινε στο θέατρο αν θέλεις κάθαρση.
Σε παρακαλώ ασχολήσου με τη λογοτεχνία.
Μην πας στα στρατόπεδα. Τίποτε δεν βγαίνει απ΄τα στρατόπεδα.
Τίποτε.
Αυτό που ήθελε...
Αυτό που ήθελε ήταν να σου αφήσει τα χρήματά της.
Τα έχω μαζί μου.
-Να τα κάνω τι; -Δεν ξέρω.
Ότι νομίζεις εσύ.
Ορίστε.
Όταν ήμουν μικρό κορίτσι είχα ένα τενεκεδάκι για τους θησαυρούς μου.
Όχι ακριβώς σαν αυτό, είχε ασημένια σχέδια.
Το πήρα μαζί μου στο στρατόπεδο.
Αλλά μου το έκλεψαν.
-Τι είχε μέσα; -Αντικείμενα συναισθηματικής αξίας.
Τρίχες απ'τα σκυλιά μου, εισιτήρια της όπερας που με πήγε ο πατέρας μου.
Δεν κλάπηκε για το περιεχόμενό του.
Κλάπηκε το τενεκεδάκι.
Ήταν πολύτιμο.
Τι μπορείς να κάνεις μ'αυτό;
Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορώ να κάνω μ'αυτά τα λεφτά.
Αν τα δώσω σε οτιδήποτε έχει σχέση με την εξόντωση των Εβραίων,
τότε για μένα θα είναι σαν... άφεση και αυτό είναι κάτι που...
δεν θέλω ούτε είμαι σε θέση να αποδεχτώ.
Σκεφτόμουν ίσως.... μια οργάνωση που θα προωθεί την λογοτεχνία.
Ωραία. Ωραία.
-Ξέρετε αν υπάρχει Εβραϊκή οργάνωση; -Θα έμενα έκπληκτη αν δεν υπήρχε.
Υπάρχει Εβραϊκή οργάνωση για το καθετί.
Όχι ότι η λογοτεχνία είναι Εβραϊκό πρόβλημα.
Γιατί δεν μαθαίνεις; Στείλε τους τα λεφτά.
Να το κάνω στο όνομα της Χάννα;
Όπως νομίζεις ότι ταιριάζει.
Θα κρατήσω το τενεκεδάκι.
Ευχαριστώ.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1995
Πού πηγαίνουμε;
Νόμιζα ότι σου αρέσουν οι εκπλήξεις.
Μου αρέσουν. Μου αρέσουν οι εκπλήξεις.
ΧΑΝΝΑ ΣΜΙΝΤΣ
Ποιά ήταν;
Αυτό ήθελα να σου πω.
Γι'αυτό είμαστε εδώ.
Λοιπόν πες μου.
Ήμουν 15.
Γύριζα σπίτι απ'το σχολείο.
Ένοιωθα άρρωστος.
Και μια γυναίκα με βοήθησε.